Psychoterapia uzależnienia
Gdańsk

 Psychoterapia DDA jest skierowana do osób, które mają trudności w obecnym życiu, a które są wynikiem dorastania w rodzinie z problemem alkoholowym. Dziecko doświadczające życia w takiej rodzinnie narażone jest na nieustanny lęk, gdyż jego poczucie bezpieczeństwa jest znikome. Dodatkowo w zależności od sytuacji rodzinnej uczy się schematów postępowania i reagowania, które nie pozwalają w pełni realizować siebie, a jedynie stanowią ochronę przed zagrażającym chaosem. Bardzo często ta umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach i napięciu, odbierana jest jako pozytywna umiejętność, z czasem staje się coraz większym ciężarem.

To, co szczególnie się objawia w życiu dorosłym, to problemy w budowaniu dobrych i satysfakcjonujących relacji. Trauma dzieciństwa zaczyna odtwarzać się w nowej rodzinie. Paradoksalnie tym bardziej im ktoś bardziej stara się nie być jak jego rodzice.

Umiejętność budowania dojrzałych relacji z innymi jest wynikiem umiejętności budowania relacji z sobą. Bycie dzieckiem w rodzinie z dysfunkcją, w tym z dysfunkcją alkoholową, to bycie pomijanym i niezauważanym. Dziecko stara się radzić sobie z sytuacją, za którą nie odpowiada, w jedyny możliwy i dostępny sposób. Odcinając się od swoich emocji, zaprzeczając im. Jest to na tamten trudny czas, jedyny sposób na przetrwanie i unikniecie zranienia. Jednakże schemat unieważniania sobie, bo do tego prowadzi unieważnienie swojego świata emocji, przynosi dalsze bolesne doświadczenia w życiu dorosłym, bo żeby być w relacji z drugim członkiem, trzeba mieć dostęp do własnej emocjonalności i potrzeb.

Psychoterapia DDA to podróż w głąb siebie, której celem jest wydobycie skrywanych emocji i potrzeb, nauka umiejętności przeżywania ich i wyrażania, stawiania granic i ich obrony. To przede wszystkim nadawania znaczenia sobie, nie poprzez to kim jestem lub co robię, ale dlatego, że po prostu jestem. Jest to również proces, w którym chodzi o to, aby uwrażliwić się na siebie i nie musieć dźwigać ciężaru. To proces uwolnienia się od rodziny bez zaprzeczania i odcinania się od korzeni. Wreszcie to proces stawania się w końcu dorosłym we własnym życiu, a nie dzieckiem, które przedwcześnie dorosłym musiało się stać i dalej w ten wyuczony w dzieciństwie sposób próbuje nim być. To w końcu umiejętność odpowiedzenia w sposób dojrzały na własne potrzeby. Dzięki temu możliwie jest realizowanie siebie, rozwój, wzmacnianie poczucia własnej wartości i prowadzenie satysfakcjonującego życia w zgodzenie ze sobą.